મર્મર/સાગર તટે

સાગરતટે

હતો ઉદધિ શાંત, નીલ અવકાશ શો વિસ્તૃત,
તટે સુદૂર, વા પટે ક્ષિતિજના ય ના નાવડી
દૃગે ચઢતી; શાંત, સ્તબ્ધ નીલ ટેકરીઓ સ્થિત;
શકે ધરતી રોકીને શ્વસન કૈંક જોવા ખડી!

તહીં ક્ષિતિજઢાળથી રવિનું બિમ્બ સરકી પડ્યું,
પડ્યું ઉદધિમાં, અને પતનથી જ જાણે હલ્યું
સુનીલ જલ શાંત! જોયું પડખે; વનો તાલનાં
મૂગાં કંઈક કાલથી, પલટતાં જ વાચાલમાં.

ખૂલ્યો નભનિબદ્ધ વાયુ, રહી છાલકે વાલુકા
ભીંજાઈ તટની; અને સકલસૃષ્ટિસૌન્દર્યના
શિરે કલગી શુભ્ર શો પૂનમચંદ્ર પૂર્વે ઊગ્યો;
નિહાળી અવકાશ સ્વચ્છ, નિધિ મત્ત મોજે ચગ્યો.

પ્રસન્ન નભ ને ધરા, ઉભય મધ્ય હું સ્થિત શો!
પ્રસન્ન પરમેશના ઉભય ઓષ્ઠના સ્મિતશો!