મનોહર ત્રિવેદીની વાર્તાઓ/૯. વઉ: Difference between revisions

no edit summary
(Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|૯. વઉ|}} {{Poem2Open}} કોઈ દિ’ નંઈ ને આજ, પેલવારુકો પમલો કાનિયાની ચિં...")
 
No edit summary
 
(One intermediate revision by the same user not shown)
Line 22: Line 22:
ઃ ઓલી શંકર-પારવતીની, ખિસકોલી વઉવાળી...ઃ કાંનાને માથે મોટી બાના ચાર હાથ, તે કે’ : તો ઈ કૌ :
ઃ ઓલી શંકર-પારવતીની, ખિસકોલી વઉવાળી...ઃ કાંનાને માથે મોટી બાના ચાર હાથ, તે કે’ : તો ઈ કૌ :
‘રાજકુંવર છે. ઘોડેસવારી કરત કરતો એક ગામને ગોંદર્યે આવી પૂગ્યો છે. એના કાન એક મધમીઠું હાલરડું સાંભળે છે.
‘રાજકુંવર છે. ઘોડેસવારી કરત કરતો એક ગામને ગોંદર્યે આવી પૂગ્યો છે. એના કાન એક મધમીઠું હાલરડું સાંભળે છે.
{{Poem2Close}}
<poem>
હાલાંવાલાંને હીરના દોર...
હાલાંવાલાંને હીરના દોર...
હાથના તો હજાર લેશું
હાથના તો હજાર લેશું
Line 27: Line 29:
નાકના તો નવસેં લેશું
નાકના તો નવસેં લેશું
તો ય મારી ખિલીને તો ધોળે ધરમે દેશું
તો ય મારી ખિલીને તો ધોળે ધરમે દેશું
</poem>
{{Poem2Open}}
ળોળોળો... હા-હા... સૂઈ જાવ, મારો ખિલીબાઈ...
ળોળોળો... હા-હા... સૂઈ જાવ, મારો ખિલીબાઈ...
‘સાંભળીને કુંવર તો ઠરી ગ્યો છે. આ ખિલીબાઈ કેવી હશેને કેવી નંઈ? સ્વર્ગની અપશરા કે પાતાળની પદમણી? એણે ડોશીની દીકરીનું માંગું નાંખ્યું છે. ડોશી હસી : અરે દીકરા, આ તો ખિસકોલી છે. હું રંડવાળ્ય બાય. આઠે પોર એકલી ને આ મૂઈ, દીકરી જેટલાં જ લાડ કરે છે તે આ લીંબડાના બેલાખડામાં ઝોળી બાંધીને ઘોટાંડું ને હાલાં ગાઉં.
‘સાંભળીને કુંવર તો ઠરી ગ્યો છે. આ ખિલીબાઈ કેવી હશેને કેવી નંઈ? સ્વર્ગની અપશરા કે પાતાળની પદમણી? એણે ડોશીની દીકરીનું માંગું નાંખ્યું છે. ડોશી હસી : અરે દીકરા, આ તો ખિસકોલી છે. હું રંડવાળ્ય બાય. આઠે પોર એકલી ને આ મૂઈ, દીકરી જેટલાં જ લાડ કરે છે તે આ લીંબડાના બેલાખડામાં ઝોળી બાંધીને ઘોટાંડું ને હાલાં ગાઉં.
Line 53: Line 57:
<br>
<br>
{{HeaderNav2
{{HeaderNav2
|previous = આખરી ગાન
|previous = ૮. પૂછીશ મા
|next = સમશેર તારી ભોંઠી પડી રે
|next = ૧૦. તૂટેલા ડુવાલવાળું ચપ્પલ
}}
}}
19,010

edits