દિલીપ ઝવેરીનાં ચૂંટેલાં કાવ્યો/મારા બાપના દાદાને તો: Difference between revisions

(+૧)
 
 
(One intermediate revision by the same user not shown)
Line 1: Line 1:
{{SetTitle}}
{{SetTitle}}
{{Heading|મારા બાપના દાદાને તો}}
{{Heading|મારા બાપના દાદાને તો}}
 
{{center|૨}}
{{Block center|<poem>{{center|૨}}
{{Block center|<poem>
મારા બાપના દાદાને તો કોઈએ જોયાનું ઓસાણ પણ નથી   
મારા બાપના દાદાને તો કોઈએ જોયાનું ઓસાણ પણ નથી   
છતાં એમની તલવાર હજી સચવાયેલી રહી છે  
છતાં એમની તલવાર હજી સચવાયેલી રહી છે  
Line 31: Line 31:
ત્યારે કહેશે કદાચ કે મારા બાપદાદાની મને લાજ આવે છે
ત્યારે કહેશે કદાચ કે મારા બાપદાદાની મને લાજ આવે છે
?
?
{{center|**}}
{{center|**}} 
{{right|‘પરબ', ઑગસ્ટ ૨૦૦૭}}</poem>}}
{{right|‘પરબ', ઑગસ્ટ ૨૦૦૭}}</poem>}}
<br>
<br>

Latest revision as of 02:25, 7 May 2025

મારા બાપના દાદાને તો

<div class="wst-center tiInherit " Lua error: Cannot create process: proc_open(): Unable to create pipe Too many open files> ૨

મારા બાપના દાદાને તો કોઈએ જોયાનું ઓસાણ પણ નથી
છતાં એમની તલવાર હજી સચવાયેલી રહી છે
આમ તો ધાર વિનાની
તોય મૂઠમાં કોરેલી ફૂલપાંદડીની ભાતણી ઝાંખી આછી દેખાય
મ્યાનનાં રેશમચામડાની ચીંથરેહાલ વફાદારી
પછવાડે ઢંકાયલા ડાઘ લોહીના કે કાટના
કોણ જાણે?
કાટ ખાતી તલવારની તો કોઈનેય લાજ આવે
ને લોહી ચાટતીની કોને ન આવે?
આ તલવાર છે એની જ મને તો લાજ આવે છે
એય સાચવી રાખેલી

મારા દીકરાને દાદા કહેનારાં
ક્યારેક સંભારશે
કે એના બાપની કલમ
ક્યાંક સચવાયેલી રહી હશે
જ્યારે જંગલો કે તળાવ કે ખિસકોલીઓ કે આઘેથી ઊડીને આવતાં પંખી
કાટ ખાધેલા કાગળના વેરાન પટ પર
આછાં ઝાંખા સૂકા ડાઘ જેવાં વળગી રહ્યાં હશે
ત્યારે કોઈને ઓસાણ પણ નહીં હોય
કે કલમથી કવિતા લખાઈ હશે.
કવિતા એટલે શું એમ કોઈ પૂછતું પણ નહીં હોય

છતાં કલમ પકડી કલમ ચીતરી
કોઈ ફરીથી પહેલી વાર
ક લખે
ત્યારે કહેશે કદાચ કે મારા બાપદાદાની મને લાજ આવે છે
?
<div class="wst-center tiInherit " Lua error: Cannot create process: proc_open(): Unable to create pipe Too many open files>


‘પરબ', ઑગસ્ટ ૨૦૦૭