ધ્વનિ/કેવડાને ક્યારે

૨૩. કેવડાને ક્યારે

⁠કેવડાને ક્યારે,
⁠વનરાને રાન આરે,
⁠હીરાગળ ઓઢણી ઊડી ઊડી જાય;
⁠પતંગિયા! એમાં તે શું અટવાય!
⁠એનો છેડલો મેલ્ય,
⁠કેડલો મેલ્ય!

આભે ગોરંભ્યો મેહુલો ને માંહીં વીજ રમે અલબેલ,
વાયરાની સાથે જો મેદિની, જેવી મોરલાની સાથે ઢેલ,
⁠પદમણી! વેણ મારું પાછું મા ઠેલ્ય,
મા ઠેલ્ય! —છેડલો.

મસ મસ ફૂલડે મ્હોર્યો કદંબ ને મ્હોરી છે નાગરવેલ.
સીમાડે સીમાડે પંખીનાં ગાનમાં નાખી જોબનિયે ટેલ,
⁠પદમણી! વેણ મારું પાછું મા ઠેલ્ય,
મા ઠેલ્ય! —છેડલો.

નહિ આગલા નહિ પાછલા ગોરી! વચલા તે ચાર દિનો ખેલ,
તારા તે હૈયાની હેલમાં રૂપાળો લાધ્યો મને છ રંગ મ્હેલ,
⁠પદમણી! વેણ મારું પાછું મા ઠેલ્ય,
મા ઠેલ્ય! —છેડલો.
૧-૯-૪૪