કિન્નરી ૧૯૫૦: Difference between revisions
MeghaBhavsar (talk | contribs) No edit summary |
MeghaBhavsar (talk | contribs) No edit summary |
||
| Line 38: | Line 38: | ||
{{સ-મ|૧૯૪૩}}<br> | {{સ-મ|૧૯૪૩}}<br> | ||
</poem> | |||
== ગૂંથી ગૂંથી == | |||
<poem> | |||
ગૂંથી ગૂંથી ગીતફૂલની માલા, | |||
કંઠ ધરે છે કોણ અરે સૂરબાલા? | |||
મંદ એણે સૂર ગૂંથ્યો મંદાર, | |||
પારિજાતક જેવો જાણે ગૂંથ્યો રે ગંધાર; | |||
ઊગતી જાણે હોય ન ઉષા મેરુની ઓ પાર | |||
એમ ઝરે છે બોલ રે કાલા કાલા! | |||
સ્વર્ધુનીનો લય લઈ, લૈ તાલ, | |||
સૂરસુગંધની લહરીઓમાં બાંધ્યો એણે કાલ; | |||
વસવું જાણે વૈકુંઠને હો વ્રજની રે અંતરાલ | |||
એમ ધરે છે ગીત રે વ્હાલાં વ્હાલાં! | |||
{{સ-મ|૧૯૫૦}}<br> | |||
</poem> | |||
== રે ઓ બુલબુલ-મન == | |||
<poem> | |||
:::રે ઓ બુલબુલ-મન! | |||
મધુર તારા સૂરની સુધા વહી જાને વન વન! | |||
::: ફાગણનાં સૌ ફૂલ ઝૂરે | |||
:::: ને કલિઓને શો શોષ! | |||
::: ઉદાસ તારા અલસ ઉરે | |||
:::: આવડો તોયે રોષ? | |||
ઝૂરતું નિખિલ નીરવતામાં, ઝૂરતું કોઈ જન! | |||
::: ‘બધિર જગ, ન અધીર ગાને, | |||
:::: સ્વરગે મારાં મૂલ!’ | |||
::: મનમાં તું જો એમ માને | |||
:::: તો એટલી તારી ભૂલ! | |||
અંતે તો આ ધરતીને છે ધરવું સકલ ધન! | |||
રે ઓ બુલબુલ-મન! | |||
{{સ-મ|૧૯૪૭}}<br> | |||
</poem> | </poem> | ||
Revision as of 07:15, 5 August 2022
<div class="wst-center tiInherit " Lua error: Cannot create process: proc_open(): Unable to create pipe Too many open files>
કિન્નરી ૧૯૫૦
<div class="wst-center tiInherit " Lua error: Cannot create process: proc_open(): Unable to create pipe Too many open files>
<div class="wst-center tiInherit " Lua error: Cannot create process: proc_open(): Unable to create pipe Too many open files>
<div class="wst-center tiInherit " Lua error: Cannot create process: proc_open(): Unable to create pipe Too many open files>
સોણલું
મારી પાંપણને પલકારે
હો રાજ! મેં તો દીઠું’તું સોણલું.
મારા અંતરને અણસારે
હો રાજ! મેં તો દીઠું’તું સોણલું.
ઝીણી ઝબૂકતી વીજલ શી પાંખે,
આઘેરા આભલાના વાદળ શી ઝાંખે,
નીંદરમાં પોઢેલી અધખૂલી આંખે,
હો રાજ! મેં તો દીઠું’તું સોણલું.
પાંપણને પરદેથી આછેરું પલકે,
મનનું કો માનવી રે મધમીઠું મલકે,
મટકું મારું ત્યાં આભ અંધારાં છલકે!
હો રાજ! મેં તો દીઠું’તું સોણલું.
સપનોના સોબતી, તું ર્હેજે મનમ્હેલમાં!
અંતર, તું આંખોમાં આવીને ખેલ માં!
ઓ સોણલા, તું વેદનાને પાછી તે ઠેલ માં!
હો રાજ! મેં તો દીઠું’તું સોણલું.
મારા અંતરને અણસારે
હો રાજ! મેં તો દીઠું’તું સોણલું.
મારી પાંપણને પલકારે
હો રાજ! મેં તો દીઠું’તું સોણલું.
ગૂંથી ગૂંથી
ગૂંથી ગૂંથી ગીતફૂલની માલા,
કંઠ ધરે છે કોણ અરે સૂરબાલા?
મંદ એણે સૂર ગૂંથ્યો મંદાર,
પારિજાતક જેવો જાણે ગૂંથ્યો રે ગંધાર;
ઊગતી જાણે હોય ન ઉષા મેરુની ઓ પાર
એમ ઝરે છે બોલ રે કાલા કાલા!
સ્વર્ધુનીનો લય લઈ, લૈ તાલ,
સૂરસુગંધની લહરીઓમાં બાંધ્યો એણે કાલ;
વસવું જાણે વૈકુંઠને હો વ્રજની રે અંતરાલ
એમ ધરે છે ગીત રે વ્હાલાં વ્હાલાં!
રે ઓ બુલબુલ-મન
રે ઓ બુલબુલ-મન!
મધુર તારા સૂરની સુધા વહી જાને વન વન!
ફાગણનાં સૌ ફૂલ ઝૂરે
ને કલિઓને શો શોષ!
ઉદાસ તારા અલસ ઉરે
આવડો તોયે રોષ?
ઝૂરતું નિખિલ નીરવતામાં, ઝૂરતું કોઈ જન!
‘બધિર જગ, ન અધીર ગાને,
સ્વરગે મારાં મૂલ!’
મનમાં તું જો એમ માને
તો એટલી તારી ભૂલ!
અંતે તો આ ધરતીને છે ધરવું સકલ ધન!
રે ઓ બુલબુલ-મન!