કોડિયાં/ કોડિયાં-1957 (કૃતિ): Difference between revisions

no edit summary
No edit summary
No edit summary
 
(2 intermediate revisions by the same user not shown)
Line 4: Line 4:
=={{Color|Blue|આઠમું દિલ્હી}}==
=={{Color|Blue|આઠમું દિલ્હી}}==


{{Poem2Open}}
<Poem>
 


દિલ્હી દૂર નથી.
દિલ્હી દૂર નથી.
Line 31: Line 30:
નહિ જડશે તાજની છાપ;
નહિ જડશે તાજની છાપ;
કોસી નાથવા કાજે મૂકી મોટે પેટે કાપ.
કોસી નાથવા કાજે મૂકી મોટે પેટે કાપ.


થર પર થર ખડકાયા.
થર પર થર ખડકાયા.
Line 50: Line 48:
અહીં થઈ લડાઈ પુત્ર, પરદેશી વચ્ચે.
અહીં થઈ લડાઈ પુત્ર, પરદેશી વચ્ચે.
અસત્યને પણ આ સ્થળમાં ઊથલાવ્યું સચ્ચે.
અસત્યને પણ આ સ્થળમાં ઊથલાવ્યું સચ્ચે.


કુરુક્ષેત્ર છે અહીં, પાણીપત પણ છે પાસે.
કુરુક્ષેત્ર છે અહીં, પાણીપત પણ છે પાસે.
Line 64: Line 61:
ભૂત-ખભા પર ચડી ભાવિ ડોકિયાં કરતું.
ભૂત-ખભા પર ચડી ભાવિ ડોકિયાં કરતું.
મૂવું હતું તે કુતૂબ કૂદી બે વારા મરતું.
મૂવું હતું તે કુતૂબ કૂદી બે વારા મરતું.


ગંગાએ કાશીને આપ્યું એક અનુપ મહત્ત્વ.
ગંગાએ કાશીને આપ્યું એક અનુપ મહત્ત્વ.
Line 86: Line 82:
નહિ જડશે તાજની છાપ.
નહિ જડશે તાજની છાપ.
જડશે ચંદ્રક એક અનેક;
જડશે ચંદ્રક એક અનેક;
નહિ જડશે શુદ્ધ વિવેક!{{Poem2Close}}
નહિ જડશે શુદ્ધ વિવેક!</Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


'''<big>એડન</big>'''
'''<big>એડન</big>'''


જરા ચરણ ટેકવું, સ્મરણ-સંહિતા વાજતી:
જરા ચરણ ટેકવું, સ્મરણ-સંહિતા વાજતી:
Line 109: Line 103:


અમેય પરદેશીના ચેણદાસ આજે ખરા!
અમેય પરદેશીના ચેણદાસ આજે ખરા!
કરીશું કદી ઘેર તો ધરણીમાતા — વિશ્વંભરા!{{Poem2Close}}
કરીશું કદી ઘેર તો ધરણીમાતા — વિશ્વંભરા!</Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


'''<big>અરબી રણ</big>'''
'''<big>અરબી રણ</big>'''


ક્ષિતિજ પણ રેતની! ઢગ પરે ઢગો વિસ્તર્યા;
ક્ષિતિજ પણ રેતની! ઢગ પરે ઢગો વિસ્તર્યા;
Line 129: Line 121:
સપાટ પૃથિવી પડી સુકલ છાતી ખુલ્લી કરી!
સપાટ પૃથિવી પડી સુકલ છાતી ખુલ્લી કરી!
ત્યહીં જનમ ‘એક માત્ર વિભુ!’ કલ્પનાનો થતો!
ત્યહીં જનમ ‘એક માત્ર વિભુ!’ કલ્પનાનો થતો!
—- ‘કરાલ નિજ લોચને સકલ લોકને નાથતો!’ {{Poem2Close}}
—- ‘કરાલ નિજ લોચને સકલ લોકને નાથતો!’ </poem>
<Poem>


{{Poem2Open}}
'''<big>માલ્ટા ટાપુ</big>'''
'''<big>માલ્ટા ટાપુ</big>'''


તને ઝડપવા ઝૂકેલ સહુ બાઝ શા દેશ, ને
તને ઝડપવા ઝૂકેલ સહુ બાઝ શા દેશ, ને
Line 152: Line 142:


રુધિર થકી મેળવ્યું, રુધિરથી પડે રક્ષવું!
રુધિર થકી મેળવ્યું, રુધિરથી પડે રક્ષવું!
હજાર મનવાર આ અહીં ખડી રટે, ભક્ષવું!{{Poem2Close}}
હજાર મનવાર આ અહીં ખડી રટે, ભક્ષવું!</Poem>
<Poem>


{{Poem2Open}}
'''<big>ગીઝાના પિરામિડો</big>'''
'''<big>ગીઝાના પિરામિડો</big>'''
0
0
Line 163: Line 152:
રુધિરના રાગ-વિષાદ છોડી
રુધિરના રાગ-વિષાદ છોડી
બની રહે પ્રાણ તણી પયોધરા.
બની રહે પ્રાણ તણી પયોધરા.


તીરેતીરે આથડતા પ્રવાસી
તીરેતીરે આથડતા પ્રવાસી
Line 169: Line 157:
શરીરની ભૂખ જતાં વિકાસી
શરીરની ભૂખ જતાં વિકાસી
ઊંડું ઊંડાં અંતરમાં તરંતા.
ઊંડું ઊંડાં અંતરમાં તરંતા.


અને અહીં સંભવ સંસ્કૃતિના
અને અહીં સંભવ સંસ્કૃતિના
Line 175: Line 162:
વિરાટ કો આરસની કૃતિના,
વિરાટ કો આરસની કૃતિના,
પ્રકંપ ત્યાં થાય શ્રુતિ-સ્મૃતિના!
પ્રકંપ ત્યાં થાય શ્રુતિ-સ્મૃતિના!


પૃથ્વી તણા તપ્ત પ્રચંડ અંગે
પૃથ્વી તણા તપ્ત પ્રચંડ અંગે
Line 181: Line 167:
ધાવી લઈ સંસ્કૃતિ-બાળ, રંગે
ધાવી લઈ સંસ્કૃતિ-બાળ, રંગે
વિકાસતું સર્જનનાં પડો-થરો!
વિકાસતું સર્જનનાં પડો-થરો!


ફર્યો હતો સિન્ધુ તણા કિનારે,
ફર્યો હતો સિન્ધુ તણા કિનારે,
Line 187: Line 172:
દ્રવિડીની, સર્જનની સવારે,
દ્રવિડીની, સર્જનની સવારે,
ખીલી હતી; — તેની સ્મરંત વિસ્મૃતિ!
ખીલી હતી; — તેની સ્મરંત વિસ્મૃતિ!


આર્યો તણી સંસ્કૃતિ-માત ભવ્ય,
આર્યો તણી સંસ્કૃતિ-માત ભવ્ય,
Line 193: Line 177:
ચડ્યો હતો બાલક હું, સ્મૃતવ્ય
ચડ્યો હતો બાલક હું, સ્મૃતવ્ય
સ્મરી, ભરી અંતરચક્ષુઓ બે!
સ્મરી, ભરી અંતરચક્ષુઓ બે!


જીવિતનો ધન્ય ઊગ્યો સવિતા!
જીવિતનો ધન્ય ઊગ્યો સવિતા!
Line 201: Line 184:
નથી; છતાં ભૂત-ભવિષ્યનાં સહુ
નથી; છતાં ભૂત-ભવિષ્યનાં સહુ
ભેદી પડો, દર્શન અંતરે લહું!
ભેદી પડો, દર્શન અંતરે લહું!


કાંઠે જમા દંગલ રેતી કેરાં;
કાંઠે જમા દંગલ રેતી કેરાં;
Line 209: Line 191:
ગીઝા તણા ચાર પિરામિડો! — તૂટ્યા!
ગીઝા તણા ચાર પિરામિડો! — તૂટ્યા!
આશ્ચર્ય તો પૃથ્વી તણાં ન ફૂટ્યાં!
આશ્ચર્ય તો પૃથ્વી તણાં ન ફૂટ્યાં!


અને નીચે શાશ્વત સોણલામાં
અને નીચે શાશ્વત સોણલામાં
Line 215: Line 196:
મૃત્યુ તણી જીવતી કો’ કલામાં
મૃત્યુ તણી જીવતી કો’ કલામાં
ભળી જવા, જીવન છોડી જૂઠાં!
ભળી જવા, જીવન છોડી જૂઠાં!


જાગી જશે! અંદર સોણલે પડ્યું!
જાગી જશે! અંદર સોણલે પડ્યું!
Line 221: Line 201:
ને આંખથી અશ્રુ ઊનું નીચે દડ્યું,
ને આંખથી અશ્રુ ઊનું નીચે દડ્યું,
પ્રતપ્ત રેતી મહીં એ ગયું ગળી.
પ્રતપ્ત રેતી મહીં એ ગયું ગળી.


આ સૂર્યનો ધોમ પ્રચંડ તાપ
આ સૂર્યનો ધોમ પ્રચંડ તાપ
Line 227: Line 206:
મસ્તીભરી નાઈલના પ્રલાપ
મસ્તીભરી નાઈલના પ્રલાપ
પૂછી શકે અંદરના ન ક્ષેમ?
પૂછી શકે અંદરના ન ક્ષેમ?


ત્યજી દઈ જીવન જૂઠડાં આ,
ત્યજી દઈ જીવન જૂઠડાં આ,
Line 233: Line 211:
સૂતેલ જે અંદર, તે મડાં ના,
સૂતેલ જે અંદર, તે મડાં ના,
— જીવી રહ્યાં જીવતદાન દાને!
— જીવી રહ્યાં જીવતદાન દાને!


સોનારૂપા ઓપી સહસ્ર ભારે
સોનારૂપા ઓપી સહસ્ર ભારે
Line 239: Line 216:
સમૃદ્ધિ રાખી સઘળા પ્રકારે,
સમૃદ્ધિ રાખી સઘળા પ્રકારે,
ત્યજ્યા હતા પ્રાણ તણા બપૈયા!
ત્યજ્યા હતા પ્રાણ તણા બપૈયા!


સુવાસને સંઘરવા સજાનો.
સુવાસને સંઘરવા સજાનો.
Line 245: Line 221:
અંગાંગને સાજવવા ખજાનો
અંગાંગને સાજવવા ખજાનો
સામગ્રી ત્યાં સાથ તમામ વર્ણની.
સામગ્રી ત્યાં સાથ તમામ વર્ણની.


જીવિતનો સાગર પાર પામવા
જીવિતનો સાગર પાર પામવા
Line 253: Line 228:
— ખરે મને તોય અદમ્ય શંકા!
— ખરે મને તોય અદમ્ય શંકા!
બાજી રહે છાતી મહીંય ડંકા!
બાજી રહે છાતી મહીંય ડંકા!


નહીં! અહીં તો સઘળાં નગારાં
નહીં! અહીં તો સઘળાં નગારાં
Line 259: Line 233:
મિથ્યાભિમાની નરપુંગવોનાં;
મિથ્યાભિમાની નરપુંગવોનાં;
— ત્રિકાલના કર્ણ વિદારવા મહા!
— ત્રિકાલના કર્ણ વિદારવા મહા!


‘અમાપ છે શક્તિ અમારી’ એવી
‘અમાપ છે શક્તિ અમારી’ એવી
Line 265: Line 238:
હસી રહી હોય ન દૈવદેવી
હસી રહી હોય ન દૈવદેવી
પછાડીને પથ્થરપ્હાણ તો ઘણા?
પછાડીને પથ્થરપ્હાણ તો ઘણા?


મહાન કો’ રાજવીનું, મહાન
મહાન કો’ રાજવીનું, મહાન
Line 271: Line 243:
ઠરી ગયું; તે નહિ હોય થાન?
ઠરી ગયું; તે નહિ હોય થાન?
— ભવિષ્યના વારસે મહામૂલું?
— ભવિષ્યના વારસે મહામૂલું?


મનેય આજે બળતા બપોરે
મનેય આજે બળતા બપોરે
Line 279: Line 250:
— ઊંચાઊંચા આથીય અભ્રભેદી!
— ઊંચાઊંચા આથીય અભ્રભેદી!
અને રચું અંદર એક વેદી!
અને રચું અંદર એક વેદી!


સ્મશાનથી સૌ પરમાણ ગોતી
સ્મશાનથી સૌ પરમાણ ગોતી
Line 287: Line 257:
અને પછી હું બનીને પ્રતિમા
અને પછી હું બનીને પ્રતિમા
રક્ષી રહું વેદીની સર્વ સીમા!
રક્ષી રહું વેદીની સર્વ સીમા!


ધીમે પળું હું નમણી નિશામાં!
ધીમે પળું હું નમણી નિશામાં!
જ્યાં ઊંટની દોરવણી! — દિશામાં! {{Poem2Close}}
જ્યાં ઊંટની દોરવણી! — દિશામાં! </Poem>
 
<Poem>


{{Poem2Open}}
'''<big>મોના લિસાનું સ્મિત</big>'''
'''<big>મોના લિસાનું સ્મિત</big>'''


કહું કદીક: ગૂઢ મર્મ સ્મિતનો લિસા! મેં ગ્રહ્યો!
કહું કદીક: ગૂઢ મર્મ સ્મિતનો લિસા! મેં ગ્રહ્યો!
Line 305: Line 272:
અજેય સ્મિત આ દીધું નહિ હતું તને વિન્ચીએ!
અજેય સ્મિત આ દીધું નહિ હતું તને વિન્ચીએ!
—- ન જે રચી શકાય હાસ્ય ખુદ વિશ્વકર્માથીએ! —
—- ન જે રચી શકાય હાસ્ય ખુદ વિશ્વકર્માથીએ! —


જગે સ્વરૂપ વેરવા, અનુપ મૂર્તિ સર્જાવવા,
જગે સ્વરૂપ વેરવા, અનુપ મૂર્તિ સર્જાવવા,
Line 311: Line 277:
પરંતુ શત લોક ચારુ તુજ લોચનો પેખતાં,
પરંતુ શત લોક ચારુ તુજ લોચનો પેખતાં,
કદી ઝઘડતાં, કદીક છળતાંય, ગાંડાં થતાં!
કદી ઝઘડતાં, કદીક છળતાંય, ગાંડાં થતાં!


અને તુજ કપોલમાં કરચલી ઊઠી પાતળી,
અને તુજ કપોલમાં કરચલી ઊઠી પાતળી,
Line 317: Line 282:
અસંખ્ય જનની સહી ઉર વિદારતી મૂર્ખતા,
અસંખ્ય જનની સહી ઉર વિદારતી મૂર્ખતા,
જરાક કરુણાર્દ્ર ચક્ષુ અવહેલનાયે ઢળી!
જરાક કરુણાર્દ્ર ચક્ષુ અવહેલનાયે ઢળી!


ઠરેલ તુજ ચીતરેલ મુખ તેમ મર્મે હસ્યું!
ઠરેલ તુજ ચીતરેલ મુખ તેમ મર્મે હસ્યું!
Line 323: Line 287:
પ્રદીપશિખ પાતળાં વિકલતા વળ્યાં આંગળાં!
પ્રદીપશિખ પાતળાં વિકલતા વળ્યાં આંગળાં!
સહસ્રશત વાળની વિકિરતીય સોળે કળા!
સહસ્રશત વાળની વિકિરતીય સોળે કળા!


નહિ સ્વપનમાંય ખ્યાલ સ્મિતનો લિઓનાર્દને!
નહિ સ્વપનમાંય ખ્યાલ સ્મિતનો લિઓનાર્દને!
Line 329: Line 292:
વિશાળ તવ લોચનો નીરખી માનવી પામરો,
વિશાળ તવ લોચનો નીરખી માનવી પામરો,
જરીક હસતાં રડી રચત ફિલસૂફીના થરો!
જરીક હસતાં રડી રચત ફિલસૂફીના થરો!


અને તુજ સ્વરૂપના ચીતરનારના માનસે
અને તુજ સ્વરૂપના ચીતરનારના માનસે
મનુષ્ય-દિલદીનતા હસતું હાસ્ય કેવું હશે!{{Poem2Close}}
મનુષ્ય-દિલદીનતા હસતું હાસ્ય કેવું હશે!</Poem>
 
<Poem>


{{Poem2Open}}
'''<big>દ્વિધા</big>'''
'''<big>દ્વિધા</big>'''


પણે ઊભરતા મહઉદધિ અશ્વપીઠે ચડી,
પણે ઊભરતા મહઉદધિ અશ્વપીઠે ચડી,
Line 354: Line 314:
વિષાદ પણ વ્યાપશે જીવનવિશ્વ છોડી જવા!
વિષાદ પણ વ્યાપશે જીવનવિશ્વ છોડી જવા!
'''સમાન્તર સુરેખ બે'''
'''સમાન્તર સુરેખ બે'''


સમાન્તર સુરેખ બે ઉભય આપણે વીંધતાં
સમાન્તર સુરેખ બે ઉભય આપણે વીંધતાં
Line 386: Line 345:
પ્રવાહ સદસાધના, સ્વપનસિદ્ધિનો તો કરી,
પ્રવાહ સદસાધના, સ્વપનસિદ્ધિનો તો કરી,
અનન્ત ધરી લક્ષમાં જીવનશું — સખી, કોલ દે!
અનન્ત ધરી લક્ષમાં જીવનશું — સખી, કોલ દે!
10-10-’33 {{Poem2Close}}
10-10-’33 </Poem>
<Poem>


{{Poem2Open}}
<big>'''પુરુષ અડતો સ્ત્રીને'''</big>
<big>'''પુરુષ અડતો સ્ત્રીને'''</big>


અમે જઈ ઊભાં ઊંચે લળતી નાળિયેરી તળે,
અમે જઈ ઊભાં ઊંચે લળતી નાળિયેરી તળે,
Line 397: Line 354:
નીચે પગ કને: તિમિર તણી પાંખ માંહી જરી
નીચે પગ કને: તિમિર તણી પાંખ માંહી જરી
લપાઈ સુણતા પણે મુખર સાગરી ખંજરી.
લપાઈ સુણતા પણે મુખર સાગરી ખંજરી.


પુરુષ અડતો સ્ત્રીને પ્રથમ વાર, ને સ્ત્રીય તે
પુરુષ અડતો સ્ત્રીને પ્રથમ વાર, ને સ્ત્રીય તે
Line 403: Line 359:
સમુદ્ર, તરુ, વેલીઓ, સમીર ને દીવા દૂરના,  
સમુદ્ર, તરુ, વેલીઓ, સમીર ને દીવા દૂરના,  
ત્રિલોક ગળતું મિષે ઉભય નેહના નૂરમાં.
ત્રિલોક ગળતું મિષે ઉભય નેહના નૂરમાં.


જરીક થડકી ઊઠી હું અણચંતિવ્યા પ્રશ્નથી:
જરીક થડકી ઊઠી હું અણચંતિવ્યા પ્રશ્નથી:
Line 409: Line 364:
હતી વરી ચૂકી છતાંય મુજથી રહી વેગળી?
હતી વરી ચૂકી છતાંય મુજથી રહી વેગળી?
તમેય... હુંય ઉચ્ચરી, ક્યમ ન વાંસળી સાંભળી?
તમેય... હુંય ઉચ્ચરી, ક્યમ ન વાંસળી સાંભળી?


અમે વરસ વેડફ્યાં ઉભય પ્રીતની શંકમાં.
અમે વરસ વેડફ્યાં ઉભય પ્રીતની શંકમાં.
કદી ન અળગાં થશું! જીવશું એકડા અંકમાં!{{Poem2Close}}
કદી ન અળગાં થશું! જીવશું એકડા અંકમાં!</Poem>
<Poem>


{{Poem2Open}}
<big>'''સુકાન પર ટેકવી'''</big>
<big>'''સુકાન પર ટેકવી'''</big>


સુકાન પર ટેકવી સબળ વક્ષ, ને હાથની
સુકાન પર ટેકવી સબળ વક્ષ, ને હાથની
Line 423: Line 375:
પ્રિયે! નિરખતો હતો ધરણી-પ્રાન્ત ઊભી તને;
પ્રિયે! નિરખતો હતો ધરણી-પ્રાન્ત ઊભી તને;
હતી અમૂલ બે ઘડી જલધિ પાર જાવા મને.
હતી અમૂલ બે ઘડી જલધિ પાર જાવા મને.


અને ત્યહીં દીઠી ઢળેલ તવ પોપચે તોરણે
અને ત્યહીં દીઠી ઢળેલ તવ પોપચે તોરણે
Line 429: Line 380:
સરી ગયુંય એક અશ્રુ મુજ નેનથી કારમું,
સરી ગયુંય એક અશ્રુ મુજ નેનથી કારમું,
મહાન, દવલું, ઊનું, અમુલ પ્રેમના સારનું.
મહાન, દવલું, ઊનું, અમુલ પ્રેમના સારનું.


સહસ્ત્રશત જોજનો જલધિના વચે ઘૂઘવે;
સહસ્ત્રશત જોજનો જલધિના વચે ઘૂઘવે;
Line 435: Line 385:
હશેય અવડું, મહાન, દવલું, ઊનું આંસુડું!
હશેય અવડું, મહાન, દવલું, ઊનું આંસુડું!
રડેલ ચખનું હશેય વળી કેવું હૈયું વડું!
રડેલ ચખનું હશેય વળી કેવું હૈયું વડું!


મહાન જ્યમ સર્જનો મહદ તેમ તેની વ્યથા!
મહાન જ્યમ સર્જનો મહદ તેમ તેની વ્યથા!
સખીરી ! મુજ — તાહરી ટચુકડીય વ્હીલી કથા!
સખીરી ! મુજ — તાહરી ટચુકડીય વ્હીલી કથા!
15-5-’34{{Poem2Close}}
15-5-’34</Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


'''<big>ઘરજાત્રા</big>'''
'''<big>ઘરજાત્રા</big>'''


પાર કર્યો પહેલો મહેરામણ
પાર કર્યો પહેલો મહેરામણ
Line 489: Line 435:
ઊખડેલા નવ આંબા ઊગે!
ઊખડેલા નવ આંબા ઊગે!
{{Space}} ઘરે ઊગેલા આભે પૂગે!
{{Space}} ઘરે ઊગેલા આભે પૂગે!
16-9-’48 {{Poem2Close}}
16-9-’48 </Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


<big>'''બારી અનન્ત પરે'''</big>
<big>'''બારી અનન્ત પરે'''</big>


કાંચનજંઘાની જાંઘ પરે
કાંચનજંઘાની જાંઘ પરે
Line 503: Line 447:
કાળ અનન્ત ને સર્જન સર્વ પરે
કાળ અનન્ત ને સર્જન સર્વ પરે
સાંકડી બારી ડોકિયું દ્યે.
સાંકડી બારી ડોકિયું દ્યે.


માણસ માણસને મન છે,
માણસ માણસને મન છે,
Line 513: Line 456:
ક્યાં બારી પડે? —
ક્યાં બારી પડે? —
(જાળિયું કૂપ તળે? અરીસા ઉપરે?)
(જાળિયું કૂપ તળે? અરીસા ઉપરે?)
— કાંચનજંઘાની હાર પરે? {{Poem2Close}}
— કાંચનજંઘાની હાર પરે? </Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


<big>'''લઘુતમ સાધારણ અવ્યય'''</big>
<big>'''લઘુતમ સાધારણ અવ્યય'''</big>


અંધારાના ઢગલા જેવાં
અંધારાના ઢગલા જેવાં
Line 567: Line 507:
શક્તિ સરખી, સંત, કવિની!
શક્તિ સરખી, સંત, કવિની!
છે મ્હોંકાણ જ્વલંત છબીની!
છે મ્હોંકાણ જ્વલંત છબીની!
5-9-’50{{Poem2Close}}
5-9-’50</Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


'''<big>મીણબત્તી</big>'''
'''<big>મીણબત્તી</big>'''


કયા ખૂણામાં નગર તણા આ
કયા ખૂણામાં નગર તણા આ
Line 579: Line 516:
વીજળી તેલ તપેલું ખાલી
વીજળી તેલ તપેલું ખાલી
તાર સૂકી હોલાય.
તાર સૂકી હોલાય.


ઓઢી અંધારાનો લાભ
ઓઢી અંધારાનો લાભ
Line 585: Line 521:
મીણબત્તીને, આળસ પાળ
મીણબત્તીને, આળસ પાળ
જેવે, ટાઢે હોઠ કપાળ.
જેવે, ટાઢે હોઠ કપાળ.


એણે નાખ્યો નિશ્વાસ,
એણે નાખ્યો નિશ્વાસ,
પછી લીધો એક શ્વાસ,
પછી લીધો એક શ્વાસ,
ને આપ્યો ઉજાસ. {{Poem2Close}}
ને આપ્યો ઉજાસ. </Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


'''<big>ત્રીજ</big>'''
'''<big>ત્રીજ</big>'''


ઊંચાઊંચા પર્વત ઊભા,
ઊંચાઊંચા પર્વત ઊભા,
Line 619: Line 551:
{{Space}} ‘અવગણનાથી ઝાંખી તોયે,
{{Space}} ‘અવગણનાથી ઝાંખી તોયે,
{{Space}} હું છું ત્રીજની ત્રીજ!’
{{Space}} હું છું ત્રીજની ત્રીજ!’
12-12-’52 {{Poem2Close}}
12-12-’52 </Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


'''<big>રાતના અવાજો</big>'''
'''<big>રાતના અવાજો</big>'''


નીંદરનાં બારણાં ખોલવાનો કારણે
નીંદરનાં બારણાં ખોલવાનો કારણે
Line 646: Line 576:
દિનભર સૂતેલ દિલ આળસ મરોડી
દિનભર સૂતેલ દિલ આળસ મરોડી
{{Space}} પોપચાંને તંબૂને થાતું ખડું.
{{Space}} પોપચાંને તંબૂને થાતું ખડું.
20-10-’55{{Poem2Close}}
20-10-’55</Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


'''<big>શેતૂર અને પોપટ</big>'''
'''<big>શેતૂર અને પોપટ</big>'''


પોપટ પઢાવી મને ભરતમુનિની વાત,
પોપટ પઢાવી મને ભરતમુનિની વાત,
ટહુકા મેલી પરખાવી કરુણરસની નાત.
ટહુકા મેલી પરખાવી કરુણરસની નાત.


ઘરઆંગણામાં ઊભું સામે શેતૂર કેરું ઝાડ;
ઘરઆંગણામાં ઊભું સામે શેતૂર કેરું ઝાડ;
Line 666: Line 592:
પરોઢ, સાંજે શોર મચાવે, તોડે ફળ ને પાન
પરોઢ, સાંજે શોર મચાવે, તોડે ફળ ને પાન
તોય મને તો લાગે એમાં જીવનલ્હાણું ગાન.
તોય મને તો લાગે એમાં જીવનલ્હાણું ગાન.


કાનખજૂર શા ફળ ખૂટ્યાં ત્યાં મોંઘેરા મ્હેમાન
કાનખજૂર શા ફળ ખૂટ્યાં ત્યાં મોંઘેરા મ્હેમાન
Line 678: Line 603:
પોપટે પઢાવી મને ભરતમુનિની વાત,
પોપટે પઢાવી મને ભરતમુનિની વાત,
ટહુકા મેલી પરખાવી કરુણરસની નાત.
ટહુકા મેલી પરખાવી કરુણરસની નાત.
4-5-’53{{Poem2Close}}
4-5-’53</Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


<big>'''આજ મારો અપરાધ છે, રાજા!'''</big>
<big>'''આજ મારો અપરાધ છે, રાજા!'''</big>


આજ મારો અપરાધ છે, રાજા! તું નહિ આવે ઘેર;
આજ મારો અપરાધ છે, રાજા! તું નહિ આવે ઘેર;
Line 692: Line 614:
આવશે ના! નહિ આવશે! એની ઉરમાં જાણ અમાપ;
આવશે ના! નહિ આવશે! એની ઉરમાં જાણ અમાપ;
કેમ કરી તોય રોકવા મારે કૂદતા દાહ-વિલાપ?
કેમ કરી તોય રોકવા મારે કૂદતા દાહ-વિલાપ?


રાત હતી, હતાં વાદળ-વારિ, વીજળીનો ચમકાર;
રાત હતી, હતાં વાદળ-વારિ, વીજળીનો ચમકાર;
Line 698: Line 619:
આગલે દિવસે પ્રેમી પથિકને સેવતાં ક્લાંત શરીર;
આગલે દિવસે પ્રેમી પથિકને સેવતાં ક્લાંત શરીર;
પાઠવતાં એને અર્ધ નિશા તક ખેરવ્યાં અશ્રુનીર.
પાઠવતાં એને અર્ધ નિશા તક ખેરવ્યાં અશ્રુનીર.


રથ તારો મુજ બારણે આવ્યો જાણું ન ક્યારે? કેમ?
રથ તારો મુજ બારણે આવ્યો જાણું ન ક્યારે? કેમ?
Line 710: Line 630:
ક્યારે ઊઠ્યો તું? રથમાં બેઠો? મારતે ઘોડે દૂર?
ક્યારે ઊઠ્યો તું? રથમાં બેઠો? મારતે ઘોડે દૂર?
જાણું નહિ! પણ જાગતાં અંગમાં મ્હેકતું તારું કપૂર!
જાણું નહિ! પણ જાગતાં અંગમાં મ્હેકતું તારું કપૂર!


આજ મારો અપરાધ છે, રાજા! તું નહિ આવે  ઘેર;
આજ મારો અપરાધ છે, રાજા! તું નહિ આવે  ઘેર;
Line 718: Line 637:
જાગતો ના હામ હોય હૈયામાં! જોઉં તો તારું જોર!
જાગતો ના હામ હોય હૈયામાં! જોઉં તો તારું જોર!
ચેતજે રાજા! મનમાળામાં પેસતાં કોઈ ચકોર!
ચેતજે રાજા! મનમાળામાં પેસતાં કોઈ ચકોર!
27-3-’33{{Poem2Close}}
27-3-’33</Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


<big>'''ઝંઝારતે'''</big>
<big>'''ઝંઝારતે'''</big>


જાગશો ના, પ્રાણ! ઊઠશો ના, પ્રાણનાથ!
જાગશો ના, પ્રાણ! ઊઠશો ના, પ્રાણનાથ!
Line 730: Line 646:
આજ નથી આભ હાથમાં એના તૂટતા ચાર મિનાર,
આજ નથી આભ હાથમાં એના તૂટતા ચાર મિનાર,
ધણણ ધણણ મેઘ ધ્રબૂકે: વીજળીના ચમકાર.
ધણણ ધણણ મેઘ ધ્રબૂકે: વીજળીના ચમકાર.


ઊઠશો ના, પ્રાણ! આણ કુમારની આજ,
ઊઠશો ના, પ્રાણ! આણ કુમારની આજ,
Line 738: Line 653:
કોઈ નથી ઉડુ આભ, સુકાયાં સુરગંગાનાં નીર;
કોઈ નથી ઉડુ આભ, સુકાયાં સુરગંગાનાં નીર;
વીજની નાગણ ડંખતી આજે વ્યોમધરાનાં હીર.
વીજની નાગણ ડંખતી આજે વ્યોમધરાનાં હીર.


આણ છે દેવની, ઊઠશો ના ભરથાર:
આણ છે દેવની, ઊઠશો ના ભરથાર:
Line 746: Line 660:
તાણતાં સાગરમુખ ભણી જેના પેટનો ના’વે પાર:
તાણતાં સાગરમુખ ભણી જેના પેટનો ના’વે પાર:
વાયુવંટોળમાં દ્વિજગણોના સાંભળો શા ચિત્કાર!
વાયુવંટોળમાં દ્વિજગણોના સાંભળો શા ચિત્કાર!


ખોલશો ના દ્વાર, દેવ! ન ખોલશો આજ:
ખોલશો ના દ્વાર, દેવ! ન ખોલશો આજ:
Line 754: Line 667:
ગોરંભને નથી જંપ, કરંત પ્રકંપ ધરા:
ગોરંભને નથી જંપ, કરંત પ્રકંપ ધરા:
વ્યોમની છૂટતા બર્ફ ખરંત કરા!
વ્યોમની છૂટતા બર્ફ ખરંત કરા!


છોડશો ના, નાથ! આંગણું, મારા ગર્ભની આપું આણ:
છોડશો ના, નાથ! આંગણું, મારા ગર્ભની આપું આણ:
Line 762: Line 674:
દીપપ્રકાશમાં નીરખ્યું એણે નારનું આખું  અંગ:
દીપપ્રકાશમાં નીરખ્યું એણે નારનું આખું  અંગ:
છીછરી ચૂંદડી ઢાંકતી’તી એનો બીજ સમો કટિભંગ:
છીછરી ચૂંદડી ઢાંકતી’તી એનો બીજ સમો કટિભંગ:


જેમ પ્રદીપશિખા ધ્રૂજતી ત્યમ પાંપણના પલકાર:
જેમ પ્રદીપશિખા ધ્રૂજતી ત્યમ પાંપણના પલકાર:
Line 770: Line 681:
ધડ કરી દ્વાર વાસતો નાઠો પાછળ નેન કરી,
ધડ કરી દ્વાર વાસતો નાઠો પાછળ નેન કરી,
દૂર જતાંજતાં માર્ગમાં સ્હેજ ફરી:
દૂર જતાંજતાં માર્ગમાં સ્હેજ ફરી:


ઊછળે સાગર, વીંઝતા વાંસડા હાથ,
ઊછળે સાગર, વીંઝતા વાંસડા હાથ,
Line 778: Line 688:
સૃષ્ટિના તાંડવે એય ભળ્યો નવ સાંભર્યાં નેહના નીડ:
સૃષ્ટિના તાંડવે એય ભળ્યો નવ સાંભર્યાં નેહના નીડ:
દીપક દ્વારનો ક્યાંય છુપાયો: વચમાં વનની ભીડ.
દીપક દ્વારનો ક્યાંય છુપાયો: વચમાં વનની ભીડ.
27-3-’33{{Poem2Close}}
27-3-’33</Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


'''<big>ઝંઝાવાત</big>'''
'''<big>ઝંઝાવાત</big>'''


ભાંગો ભોગળ! ભાંગો ભોગળ!
ભાંગો ભોગળ! ભાંગો ભોગળ!
Line 838: Line 745:
સૃષ્ટિના તાંડવ મહીં તમ તાલ પૂરો!
સૃષ્ટિના તાંડવ મહીં તમ તાલ પૂરો!
{{Space}}{{Space}} સાદ દે મ્હેરામણા!
{{Space}}{{Space}} સાદ દે મ્હેરામણા!
15-2-’32{{Poem2Close}}
15-2-’32</Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


<big>'''પૂજારી'''</big>
<big>'''પૂજારી'''</big>


ઘંટના નાદે કાન ફૂટે માર,
ઘંટના નાદે કાન ફૂટે માર,
Line 888: Line 792:
{{Space}}{{Space}} પૂજારી, સાચો આ!
{{Space}}{{Space}} પૂજારી, સાચો આ!
{{Space}}{{Space}} પૂજારી, પાછો જા!
{{Space}}{{Space}} પૂજારી, પાછો જા!
6-8-’29{{Poem2Close}}
6-8-’29</Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


<big>'''દેવ'''</big>
<big>'''દેવ'''</big>


કંકુ ઘોળી કંકાવટીઓ બે,
કંકુ ઘોળી કંકાવટીઓ બે,
Line 944: Line 845:
{{Space}}{{Space}} ભિખારી મેં ગીતડાં ગાયાં!
{{Space}}{{Space}} ભિખારી મેં ગીતડાં ગાયાં!
{{Space}}{{Space}} પછાડી દ્વાર વસાયાં!
{{Space}}{{Space}} પછાડી દ્વાર વસાયાં!
16-9-’30 {{Poem2Close}}
16-9-’30 </Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


'''<big>મંદિર</big>'''
'''<big>મંદિર</big>'''


દેવદુવારાની ગાવડી રેણુ
દેવદુવારાની ગાવડી રેણુ
Line 1,035: Line 933:
{{Space}} માયે ન તાંડવ નાચ:
{{Space}} માયે ન તાંડવ નાચ:
{{Space}}{{Space}} તોયે તારું ઝૂંપડું મોટું!
{{Space}}{{Space}} તોયે તારું ઝૂંપડું મોટું!
{{Space}}{{Space}} ત્યજાયાંને ઉર આળોટું!{{Poem2Close}}
{{Space}}{{Space}} ત્યજાયાંને ઉર આળોટું!</Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 
 


<big>'''પાપી'''</big>
<big>'''પાપી'''</big>


 
કોટિ કોટિ નિહારિકા ઘૂમે,
 
કોટિ કોટિ નિહારિકા ઘૂમે,
{{Space}} કોટિ પ્રકાશના ગોળ:
{{Space}} કોટિ પ્રકાશના ગોળ:
{{Space}} કોટિ પ્રકાશના ગોળ;
{{Space}} કોટિ પ્રકાશના ગોળ;
Line 1,190: Line 1,084:
{{Space}} થામજો ભાઈ લગીર,
{{Space}} થામજો ભાઈ લગીર,
{{Space}}{{Space}} કદી કો બાળને જાચો!
{{Space}}{{Space}} કદી કો બાળને જાચો!
{{Space}}{{Space}} બતાવશે થાનક સાચો. {{Poem2Close}}
{{Space}}{{Space}} બતાવશે થાનક સાચો. </Poem>
{{Poem2Open}}
<Poem>
 


<big>'''સ્વરાજરક્ષક'''</big>
<big>'''સ્વરાજરક્ષક'''</big>


ધીમે સરી શાશ્વત બ્રહ્મચારિણી
ઉષા પ્રસારે ભગવી પ્રભાને;
કર્મણ્યતા પાય વસુંધરાને
સુધા સ્મિતે, ચેતન-દંડ-ધારિણી.


વાંછી સુખો લોક, સમાજ, સર્વનાં,
પળ્યા પ્રવાસે નિજ કર્મદંડી,
સમર્થ સ્વામી ગ્રહી ધર્મઝંડી:
સ્વરાષ્ટ્રના—પ્રેરક—મુક્તિપર્વના.


ધીમે સરી શાશ્વત બ્રહ્મચારિણી
ઇચ્છ્યું મળે સ્વામી શિવાજીરાજને,
ઉષા પ્રસારે ભગવી પ્રભાને;
શિષ્યો થયા ચાર સમર્થ સાથ;
કર્મણ્યતા પાય વસુંધરાને
ધખે નભે ધોમ પ્રકાશનાથ,
સુધા સ્મિતે, ચેતન-દંડ-ધારિણી.
સહે ગણી ધર્મ સ્વરાષ્ટ્ર — કાજને.
 
 
વાંછી સુખો લોક, સમાજ, સર્વનાં,
પળ્યા પ્રવાસે નિજ કર્મદંડી,
સમર્થ સ્વામી ગ્રહી ધર્મઝંડી:
સ્વરાષ્ટ્રના—પ્રેરક—મુક્તિપર્વના.
 
 
ઇચ્છ્યું મળે સ્વામી શિવાજીરાજને,
શિષ્યો થયા ચાર સમર્થ સાથ;
ધખે નભે ધોમ પ્રકાશનાથ,
સહે ગણી ધર્મ સ્વરાષ્ટ્ર — કાજને.
 
 
મધ્યાહ્નના અગ્નિ અસહ્ય વર્ષતા,
સ્વામી સૂતા શીતળ વૃક્ષછાંયે:
લળી લળી વૃક્ષ સુવાયુ વાયે:
જ્વાલા ઝરે: સ્વામી અગમ્ય હર્ષતા.
 
 
શિષ્યો ફરે ખેતર આસપાસ,
હસી રહ્યો શેલડી-વાઢ ભાળી;
પેઠા નથી કો ક્યહીંયે નિહાળી,
ચૂસી ચૂસી સાંઠ કરે ખલાસ.
 
 
ટીપે ટીપે ખેડૂત સ્વપ્રસેવે,
એ શેલડીમાં રસ મિષ્ટ પૂરે.
દેખી લીધું સર્વ ઘડીક શૂરે,
હાથે ધરી લાકડી અન્નદેવે—
 


ઊભા રહો બે ઘડી, ઓ હરામી!
મધ્યાહ્નના અગ્નિ અસહ્ય વર્ષતા,
આ શેલડીનો જરી સ્વાદ ચાખો.
સ્વામી સૂતા શીતળ વૃક્ષછાંયે:
દેખી ધ્રૂજે ક્રોધિત લાલ આંખો,
લળી લળી વૃક્ષ સુવાયુ વાયે:
દોડી પૂગ્યા જ્યાંહીં સૂતેલ સ્વામી.
જ્વાલા ઝરે: સ્વામી અગમ્ય હર્ષતા.


શિષ્યો ફરે ખેતર આસપાસ,
હસી રહ્યો શેલડી-વાઢ ભાળી;
પેઠા નથી કો ક્યહીંયે નિહાળી,
ચૂસી ચૂસી સાંઠ કરે ખલાસ.


સ્વામી હસે છે મધુરું સુહાસ,
ટીપે ટીપે ખેડૂત સ્વપ્રસેવે,
ખેડુ ગ્રહી લાકડી આવી ઊભો.
એ શેલડીમાં રસ મિષ્ટ પૂરે.
ચોરો બધા આ, સરદાર તું તો!
દેખી લીધું સર્વ ઘડીક શૂરે,
સોટા સબોડે થઈ એક શ્વાસ.
હાથે ધરી લાકડી અન્નદેવે—


ઊભા રહો બે ઘડી, ઓ હરામી!
આ શેલડીનો જરી સ્વાદ ચાખો.
દેખી ધ્રૂજે ક્રોધિત લાલ આંખો,
દોડી પૂગ્યા જ્યાંહીં સૂતેલ સ્વામી.


સ્વામી હસે, લાલી ચડે સુગાલમાં,
સ્વામી હસે છે મધુરું સુહાસ,
સોટા સહી થાય ગુલાલ વાંસે;
ખેડુ ગ્રહી લાકડી આવી ઊભો.
શિષ્યો ધસ્યા ખેડૂત આસપાસે,
ચોરો બધા આ, સરદાર તું તો!
સ્વામી વદે: ખેડૂત હાથ ઝાલ મા. {{Poem2Close}}
સોટા સબોડે થઈ એક શ્વાસ.


સ્વામી હસે, લાલી ચડે સુગાલમાં,
સોટા સહી થાય ગુલાલ વાંસે;
શિષ્યો ધસ્યા ખેડૂત આસપાસે,
સ્વામી વદે: ખેડૂત હાથ ઝાલ મા. </Poem>


સ્વહસ્તે સ્વામીને રાજા શિવ સ્નાન કરાવતો;
સ્વહસ્તે સ્વામીને રાજા શિવ સ્નાન કરાવતો;


નિહાળી લાલ વાંસાને ક્રોધથી રાય કાંપતો.
નિહાળી લાલ વાંસાને ક્રોધથી રાય કાંપતો.
{{Poem2Open}} કહો કહો, કારણ શું, સમર્થ?
 
કશું નથી, વત્સ! સમર્થ ભાખતા.
<Poem>
પૂછી પૂછી રાય શિવાજી થાકતા;
કહો કહો, કારણ શું, સમર્થ?
કર્યા પ્રયત્નો સહુ જાય વ્યર્થ. {{Poem2Close}}
કશું નથી, વત્સ! સમર્થ ભાખતા.
પૂછી પૂછી રાય શિવાજી થાકતા;
કર્યા પ્રયત્નો સહુ જાય વ્યર્થ.</Poem>


શિષ્ય એકે કરી વાત, રાયનો ક્રોધ માય ના!
શિષ્ય એકે કરી વાત, રાયનો ક્રોધ માય ના!


સેવકો, બાંધીને લાવો, જરીયે ઢીલ થાય ના!
સેવકો, બાંધીને લાવો, જરીયે ઢીલ થાય ના!
{{Poem2Open}} ઊભો ધ્રૂજે ખેડૂત રાય સામે,
કાંપી રહ્યા ક્રોધથી ઓષ્ઠ રાયના;
શિવે મૂક્યું મસ્તક સ્વામીપાયમાં:
શિક્ષા કરું શું હું સમર્થ આને?


<Poem>
ઊભો ધ્રૂજે ખેડૂત રાય સામે,
કાંપી રહ્યા ક્રોધથી ઓષ્ઠ રાયના;
શિવે મૂક્યું મસ્તક સ્વામીપાયમાં:
શિક્ષા કરું શું હું સમર્થ આને?


હસી રહ્યા સ્વામી સુમંદ હાસ,
હસી રહ્યા સ્વામી સુમંદ હાસ,
શિવાજી! એનું કર દાણ માફ
શિવાજી! એનું કર દાણ માફ
રાજા બની સ્તબ્ધ હુવા અવાક!
રાજા બની સ્તબ્ધ હુવા અવાક!
ખેડુ પડ્યો પાય સમર્થ પાસ.
ખેડુ પડ્યો પાય સમર્થ પાસ.
 
 
બેટા, અમે સર્વ હરામ-ભક્ષક!
ડર્યો નહિ શિષ્ય સમીપ ચાર,
વડો ગણી ચોર કર્યા પ્રહાર,
સન્માન એવા તું સ્વરાજ્ય—રક્ષક!
8-12-’29 {{Poem2Close}}
{{Poem2Open}}
 


બેટા, અમે સર્વ હરામ-ભક્ષક!
ડર્યો નહિ શિષ્ય સમીપ ચાર,
વડો ગણી ચોર કર્યા પ્રહાર,
સન્માન એવા તું સ્વરાજ્ય—રક્ષક!
8-12-’29 </Poem>
<Poem>


'''<big>પ્રણયપુત્રમાતા</big>'''
'''<big>પ્રણયપુત્રમાતા</big>'''


...      (અંજનીગીત)
...      (અંજનીગીત)
Line 1,295: Line 1,175:
{{Space}}{{Space}} અંજનીગીત ઊભરાતું જાતું;
{{Space}}{{Space}} અંજનીગીત ઊભરાતું જાતું;
{{Space}}{{Space}} ત્રિલોક છંદ થકી ઊભરાતું!
{{Space}}{{Space}} ત્રિલોક છંદ થકી ઊભરાતું!


જોરૂ નહિ પણ જાયા બનવું,
જોરૂ નહિ પણ જાયા બનવું,
Line 1,321: Line 1,200:
{{Space}} અંજની એકલતા ગાવે!
{{Space}} અંજની એકલતા ગાવે!
{{Space}}{{Space}} ઊગમ એનું તો તોફાન!
{{Space}}{{Space}} ઊગમ એનું તો તોફાન!
{{Space}}{{Space}} મુખર મુખ એકલતા ગાન!{{Poem2Close}}
{{Space}}{{Space}} મુખર મુખ એકલતા ગાન!</Poem>
<poem>


<poem>
'''<big>વાયુગીત</big>'''
'''<big>વાયુગીત</big>'''


સર્વ દેશનો વાસી તોયે
સર્વ દેશનો વાસી તોયે
Line 1,393: Line 1,270:
{{Space}}{{Space}} પ્રણય-પુત્ર-માતા ધન્યાય!
{{Space}}{{Space}} પ્રણય-પુત્ર-માતા ધન્યાય!
3-3-’34</Poem>
3-3-’34</Poem>
<Poem>


<Poem>
'''<big>રોહિણી</big>'''
'''<big>રોહિણી</big>'''


ધીમેધીમે રવિકર સર્યા વારિધિ આસપાસ,
ધીમેધીમે રવિકર સર્યા વારિધિ આસપાસ,
Line 1,505: Line 1,380:
1-7-’30</Poem>
1-7-’30</Poem>
<Poem>
<Poem>


'''<big>અવલોકિતેશ્વર</big>'''
'''<big>અવલોકિતેશ્વર</big>'''


ઉચ્છ્વાસતો કાનન—મર્મર—ધ્વનિ,
ઉચ્છ્વાસતો કાનન—મર્મર—ધ્વનિ,
Line 1,883: Line 1,756:


પરંતુ એવી તમ સૌ કળાએ
પરંતુ એવી તમ સૌ કળાએ
ગુલામ શો આજ મને કરી મૂક્યો;
ગુલામ શો આજ મને કરી મૂક્યો;
કલા તણી સુંદર સર્જનાએ
કલા તણી સુંદર સર્જનાએ
હીણો કર્યો  આજ મને.—વદી ઝૂક્યો.
હીણો કર્યો  આજ મને.—વદી ઝૂક્યો.
 
 
રહી ગયા હસ્ત વહંત પાંગળા!
રહી ગયા હસ્ત વહંત પાંગળા!
નીચે પડ્યાં સર્જકશ્રેષ્ઠ આંગળાં!
નીચે પડ્યાં સર્જકશ્રેષ્ઠ આંગળાં!
23-1-’31</poem>
23-1-’31</poem>
<Poem>
 
'''<big>કૂકડાનું ગીત</big>'''
 
અમે તો સૂરજના છડીદાર,
{{Space}} અમે તો પ્રભાતના પોકાર!...ધ્રુવ.
સૂરજ આવશે સાત ઘોડલે,
{{Space}} અરુણ રથ વ્હાનાર!
આગે ચાલું બંદી બાંકો,
{{Space}} પ્રકાશ-ગીત ગાનાર!...અમે0
નીંદરને પારણીએ ઝૂલે,
{{Space}} ધરા પડી સુનકાર!
ચાર દિશાના કાન ગજાવી,
{{Space}} જગને જગાડનાર!... અમે0
પ્રભાતનાયે પ્રથમ પ્હોરમાં
{{Space}} ગાન અમે ગાનાર!
ઊંઘ ભરેલાં સર્વ પોપચે
{{Space}} જાગૃતિ-રસ પાનાર!... અમે0
જાગો, ઊઠો ભોર થઈ છે,
{{Space}} શૂરા બનો તૈયાર!
સંજીવનનો મંત્ર અમારો,
{{Space}} સકલ વેદનો સાર!... અમે0
 
[ઉત્તરાર્ધ]
 
જાગે જગના પ્રાણ સહુ પણ,
{{Space}} વ્યર્થ બધો પોકાર!
આભ ચીરું હું તોય ન પહોંચે,
{{Space}} નાદ મૃત્યુને પાર!... અમે0
મૃત્યુ કેરી નીંદ ચિરંતન,
{{Space}} ક્યાં છે જગાડનાર?
સૂર્યકિરણ જે પાર ન પહોંચે,
{{Space}} શા ખપનો છડીદાર?
અમે તો સૂરજના છડીદાર,
{{Space}} અમે તો પ્રભાતના પોકાર!</Poem>
<Poem>
<Poem>


'''<big>કૂકડાનું ગીત</big>'''
'''<big>પંખીગણની પ્રાતરુપાસના</big>'''
 
 
અમે તો સૂરજના છડીદાર,
{{Space}} અમે તો પ્રભાતના પોકાર!...ધ્રુવ.
સૂરજ આવશે સાત ઘોડલે,
{{Space}} અરુણ રથ વ્હાનાર!
આગે ચાલું બંદી બાંકો,
{{Space}} પ્રકાશ-ગીત ગાનાર!...અમે0
નીંદરને પારણીએ ઝૂલે,
{{Space}} ધરા પડી સુનકાર!
ચાર દિશાના કાન ગજાવી,
{{Space}} જગને જગાડનાર!... અમે0
પ્રભાતનાયે પ્રથમ પ્હોરમાં
{{Space}} ગાન અમે ગાનાર!
ઊંઘ ભરેલાં સર્વ પોપચે
{{Space}} જાગૃતિ-રસ પાનાર!... અમે0
જાગો, ઊઠો ભોર થઈ છે,
{{Space}} શૂરા બનો તૈયાર!
સંજીવનનો મંત્ર અમારો,
{{Space}} સકલ વેદનો સાર!... અમે0
 
[ઉત્તરાર્ધ]
 
જાગે જગના પ્રાણ સહુ પણ,
{{Space}} વ્યર્થ બધો પોકાર!
આભ ચીરું હું તોય ન પહોંચે,
{{Space}} નાદ મૃત્યુને પાર!... અમે0
મૃત્યુ કેરી નીંદ ચિરંતન,
{{Space}} ક્યાં છે જગાડનાર?
સૂર્યકિરણ જે પાર ન પહોંચે,
{{Space}} શા ખપનો છડીદાર?
અમે તો સૂરજના છડીદાર,
{{Space}} અમે તો પ્રભાતના પોકાર!</Poem>
<Poem>
<big>
'''પંખીગણની પ્રાતરુપાસના</big>'''


અખિલ બ્રહ્માંડના પ્રથમ સર્જનદિને
અખિલ બ્રહ્માંડના પ્રથમ સર્જનદિને
Line 4,532: Line 4,404:
20-2-’28</Poem>
20-2-’28</Poem>
<Poem>
<Poem>


'''<big>હું જો પંખી હોત</big>'''
'''<big>હું જો પંખી હોત</big>'''
26,604

edits